ο θησαυρος της ...

Μια παραλια ερημικη ...και εσεις τη προσπερασατε...

Δεν ειχε κοσμο δεν ειχε μουσικη...Μα ηταν ολα εκει..... εσεις τα χασαtε....

Καλως ορισες ερωτα....

Στα μύχια του Θερμαικου....

Θολος ο οριζωντας δε φτανει η ματια για να ταξιδεψεις...Φευγει και αυτη η μερα και στο περασμα της αφηνει λιγο φως ...σκαλωσε στη ηλιακτιδα και το ειδα...Ητανε ενα μικρο καραβι ...ισα που το εβλεπα αναμεσα απο τις φυλλωσιες...και περιμενα να το δω να χανεται στη αγγαλια του।κολπου Μα το καραβι ητανε αταξιδευτο...ητανε ενα μικρο καραβι που ηταν αταξιδευτο οεοε।οεοε κολλησε στα αβαθη του και εστεκε εκει...Ο ηλιος αγγαλιασε με το δεξι του χερι τον Ολυμπο και με το αριστερο το Βερμιο και μου εκλεισε το ματι...τα λεμε το πρωι...Το επομενο πρωι το καραβι ητανε ακομα εκει....και ο ηλιος αφαντος...

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Ας περιμενουμε την Ανασταση...Με υγεια ελπιδα και ΑΓΑΠΗ...

Το θαυμα συνεχιζεται......

Στασου στιγμη ...τοσο γοργη...τοσο γλυκια κι'ωραια...Μ'ανθη Μηλιας και Κυδωνιας να κανουμε παρεα.....

ΤΟ ΧΑΔΙ ΤΗς ΕΡΗΜΟΥ....

...Κοκκινο ζεστο κεραμιδι...πλανιωτανε και μας αγγιζε...σερνοτανε και μας ανατριχιαζε...Μας ακουμπουσε...αφηνε τα χναρια του σαν ρουζ στα μαγουλα καποιας μικρης κυριας...Εισχωρησε οπου ειχε προσβαση και μας αφησε εκπνοες απο καταιγιδες και αμμοθυελες...Εβαψε ακομα πιο κοκκινο το παθος....Ο Αερας της ερημου χαδι στα μαλια μου...και φιλι αλαργινο...

τα ψεματα...

θα φυγω σε λιγη ωρα...ο δευτερος καφες εφτασε στο τελος του και οι δουλιες του σπιτιου επισης Θα κατεβαινω στη πολη και θα μεταλλασωμαι παραλληλα για να αποδεχτω ολη τη ψευτια που κυκλοφορει ελευθερα και ανεληπως ανελεητα καραδοκει...Ας το δουμε αλλιως....