Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

ΑΥΡΙΟ.


Απέναντι  μου έχω τή δύση...πίσω μου τήν Ανατολή ...το  πιό γλυκό  καί ζωντανό μου όνειρο ...... πάει να σβήσει...
Τό αποχαιρετώ μέ ένα φιλί...
Εδώ τώρα βραδιάζει, τό φώς τής κάμαρας αλλάζει.... μετά τα κόκκινα καί τα μαβιά θα πέσουν τα σκοτάδια...Δέν θέλω φώτα τεχνιτά ,ούτε ανθρώπους πού ζούνε μηχανικά...
Πρέπει να μάθω να ζώ στά σκοτεινά... Συντροφιά μου θα έχω τα φιλιά πού χάρησα ...καί το αύριο πού δεν λαχτάρισα θε νάρθει .....