΄Ερωτας καί Μούσες.

Είναι ο Ερωτας πού μας μεγάλωσε καί έμεινε έφηβος αυτός...

Ρουφάει τις ανάσες μας... Πνοές τον κρατάνε ζωντανό...

Αναπνοές ανθρώπων...Ψυχές γυναικών καί αυτός Θεός!!!

Είναι  Έρωτας αυτός πού μας λάβωσε  και εμείς  ξεψυχησμένα θα ζούμε...Θά ξεψυχάμε παίζοντας βιολί τραγουδώντας καί χορεύοντας ζωγραφίζωντας καί απαγγέλοντας τό απαύγασμα τής απαρχής τής λέξης ΑΓΑΠΩ!!!

Kαληνύκτα φώς μου!!!

Σκύβει ο ουρανός καί με φιλάει τα δειλινά ...ανάσες από πανδαισία  χρωμάτων  μαζί του  οι  ώρες τού αποχαιρετισμού !!! Καληνύκτα έρωτα!!!

Καληνύκτα φώς μου!!!

Χρόνος με αξία!!!

Οί πρώτες  στιγμές του καινούργιου χρόνου ...λίγο πρίν την ανατολή ...  Επτά παρά κάτι...η ώρα....έβαλα θερμόμετρο...τριάντα επτά παρά κάτι...΄Τέλος ο πυρετός ...έκανα ένα ΄καφέ άναψα ένα τσιγάρο καί έμεινα να αγναντεύω τον Ολύμπο!!!Πόσο μού αρέσει η θέα του!!!Μέ εμψυχώνει θαρρείς...με αναπτερώνει με κάνει να θέλω να πετάξω όσο γίνεται πιό ψηλά,να διασχίσω την απόσταση πού μας χωρίζει φτερουγίζωντας !!!

Πώς πέρασε ένας χρόνος...όλα μου τα δάκρια μού τα πήρε φεύγωντας ...χιόνι τα έκανε και στήν κορφή τού βουνού τα ακούμπισε σαν ζωγραφική πινελιά στό στερέωμα...καί ύστερα βγήκε ο Ηλιος!!!Τελικά έχει μεγάλη,πολύ μεγάλη αξία ο χρόνος η  διάρκεια η πορεία μας μέσα σε αυτόν..Επέζησα μετά από  τόσα  πού έγιναν ...τα κατάφερα να  είμαι καί να αισθάνωμαι καλά.Μεγάλη η απούσία,μα καί η ελπίδα επίσης.. σήμερα το πρωί πού χαιρετώ τον Ολυμπο νιώθο να με λούζει το φώς του  να με εμψυχώνει η θέα του  καί να με κάνει όλο και πιό δυνατή!!!
Καθώς περνάνε οι στιγμές και αυτή η μέρα φεύγει, έρχεται η ώρα της γαλήνης της σιγής της προσευχής,της προσδοκίας  της ελπίδας.Τα δώρα της ψυχής  αύλα είναι ...ανάσες ανακούφισης και λίγης ξεγνοιασιάς!Ας έχουμε πολλές  χαρούμενες στιγμές  μέσα στο διάβα του το φετεινό  καί να είμαστε όλοι μας καλά .Αμήν!!!

(Θεέ μου τούτο το φώς από τα μάτια μας ποτέ  πιά  να μη σβήσει)

1-1-2010.

ΑΦΙΈΡΩΣΗ.

ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ.

Δέν κατάλαβα πώς, ξαφνικά βρέθηκα  με πυρετό καί συνάχι...
Από την προπαραμονή μιά αδιαθεσία μία κομάρα θαρείς καί ο εαυτός δέν θέλει να προχωρήσει να δεί τίς μέρες πού θάρθουνε  τι θα ακολουθήσει...
Ενας χρόνος σε λίγο  θα κλείσει ...
Δίχως μπαμπά ,χωρίς αστεία καί γέλια καί ουζάκια καί ψαρέματα καί μαλώματα καί μπερδέματα με τίς πετονιές...καί πετάξου να μού πάρεις τσιγάρα...καί κάνε ένα καφέ...καί κάνε ψιλά γιά τα παιδάκια πού θα  έρθουν να πούνε τα κάλαντα....................................................................................................................................

καί αντί να έχω ανθρώπους απέναντι μου να με κοιτάζουν ΄΄εντρομοι μη τυχόν κάθε φορά πού θα φτερνίζωμαι πάθουνε κάτι, καθήσαμε  σπίτι  Χριστουγεννιάτικα . ..Η αγάπη  μου με κοίταζε στα μάτια να   δεί  πόσο αισθάνωμαι καλά .Καλά είμαι αγάπη μου καί γιά να στό αποδείξω όσο εσύ θα ανάβεις τη φωτιά γιά να φάμε  εγώ θα ζωγραφίζω...αυτόν τον τοίχο ..Μά είπες ότι τα χέρια σου πονάνε κάτσε μη κουράζεσαι..όχι αγάπη μου  το σώμα είναι αδιάθετο ,εγώ  θα ταξιδεύω...στίς ανοιχτές τίς θάλασσες τόν φόβο θα παλέβω....

  .καί σαν έρθει το απόβραδο το βαρκάκι μας θα γυρίζει στή στεριά

γεμάτο από καλή ψαριά!!!

Ο Φάρος μας εδώ να μας φωτίζει  γιά πάντα!!!.

Τό κρυολόγημα κράτησε λίγο...τόν πυρετό τόν έσβησε ο βαρδάρης...

Σήμερα είμαι καλύτερα!!!Η ζωγραφιά θα τελειώσει καί αυτή με τον καιρό...η πίκρα μου επίσης... Ελπίζω!!!
Καλή χρονιά σας εύχομαι  με αγάπη υγεία καί χαρά καί να μη μας λείψει ποτέ η διάθεση γιά χρωματιστά ταξίδια  στη ζωή μας.
Φιλιά.

΄Αγια Νύχτα!

Αγια νύκτα γεννήθηκε η αγάπη  καί έλαμψε άστρο λαμπρό στό στερέωμα!!!


Εύχομαι να φωτίζει γιά πάντα τήν Φάτνη τής ψυχής μας!!!

Χρόνια πολλά σας εύχομαι γεμάτα αγάπη δύναμη καί υπομονή πού μας είναι απαραίτητα γιά να αντιμετωπίζουμε τόν κάθε Ηρώδη πού θα βρεθεί στό διάβα μας...

ΑΥΡΙΟ.

Απέναντι  μου έχω τή δύση...πίσω μου τήν Ανατολή ...το  πιό γλυκό  καί ζωντανό μου όνειρο ...... πάει να σβήσει...
Τό αποχαιρετώ μέ ένα φιλί...
Εδώ τώρα βραδιάζει, τό φώς τής κάμαρας αλλάζει.... μετά τα κόκκινα καί τα μαβιά θα πέσουν τα σκοτάδια...Δέν θέλω φώτα τεχνιτά ,ούτε ανθρώπους πού ζούνε μηχανικά...
Πρέπει να μάθω να ζώ στά σκοτεινά... Συντροφιά μου θα έχω τα φιλιά πού χάρησα ...καί το αύριο πού δεν λαχτάρισα θε νάρθει .....

Πλάι στο κύμα.

Στό φανάρι είχε φρακάρει η κυκλοφορία από κάτι έργα πού κόψανε τον δρόμο στα δύο.....Επρεπε να γυρίσω πίσω ...φτού ...΄΄εφριξα.....γιά να κάνω τα ψώνια μου θα μού βγεί η ψυχή...Εφτασα στό σταυροδρόμι...κόκκινο το φανάρι.Δεξιά πάει στο Μάρκετ αριστερά στή Θάλασσα...Αχ η θάλασσα αχ τα κυματάκια της ο παφλασμός τους πόσο με ξεκουράζουνε με ανακουφίζουνε με λυτρώνει ο ήχος τους θαρείς από γήινα δεσμά,νερό ,νερό γαλάζιο μου νεράκι ..καί τα πουλιά  μαζί και τα πουλιά οι γλάροι    οι ελεύθερες κραυγές τους ....Τό φανάρι άναψε πράσινο και  έστριψα  αριστερά!!!